Ghost

"Giderken, kızdığımız her şey nasıl da anlamını yitiriyor. 
Geriye sadece hüznü kalıyor mazinin. 
Avuçlarımızda tuttuğumuz acının tozuyla el sallıyoruz birbirimize. 
Havaya karışan seslerimiz, sevinçlerimiz, kederlerimizle yıkanıyor yolculuğumuz. 
Sesi hiç dinmiyor kulaklarımızda, 
büyüyüp kalbimizde çağlayan o anne dualarının. 
Herkes bir hoşçakal kadar yalnız, 
herkes bir veda kadar kimsesiz duruyor kapısında zamanın.”

Kanla Kirlenmiş Evrak
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında.Aşklarım, inançlarım işgal altındadırtabutumun üstünde zar atıyorlarcebimdeki adreslerden umut kalmamıştırtoprağa sokulduğum zaman çapa vuran adamlardenize yaklaşınca kumlar ve çakıl taşlarıgeçmiş günlerimi aşağılamaktadır.Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında.Ve rüzgar buruşturuyor polis raporlarınıkadınlar fazlasıyla günaha giriyorlarbazı solgun gömleklerin çözük düğmelerindençelik tırpan gibi silkiniyor çocuklardenizin satırları arasında.Gece arsızca kükrüyor paslı beyninde şehrinküfre yaklaştıkça inancım artıyor.Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkındaöyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktansaçlarım çok yoruldu gençlik uykularımdaacılar çekebilecek yaşa geldiğim zamanacıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabınbaşından başlayabilirim.
İsmet Özel

Kanla Kirlenmiş Evrak

Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında.
Aşklarım, inançlarım işgal altındadır
tabutumun üstünde zar atıyorlar
cebimdeki adreslerden umut kalmamıştır
toprağa sokulduğum zaman çapa vuran adamlar
denize yaklaşınca kumlar ve çakıl taşları
geçmiş günlerimi aşağılamaktadır.

Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında.
Ve rüzgar buruşturuyor polis raporlarını
kadınlar fazlasıyla günaha giriyorlar
bazı solgun gömleklerin çözük düğmelerinden
çelik tırpan gibi silkiniyor çocuklar
denizin satırları arasında.
Gece arsızca kükrüyor paslı beyninde şehrin
küfre yaklaştıkça inancım artıyor.

Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında
öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan
saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda
acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman
acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın
başından başlayabilirim.

İsmet Özel

(Source: 1nartanesi)

En iyisi düşünmemekti. Kaçmaktı. Kendi içime kaçmak. Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var mıydım? Ben dediğim şey, bir yığın ihtiyaç, azap ve korku idi.

Saatleri Ayarlama Enstitüsü, Ahmet Hamdi Tanpınar

(Source: fthlc)

Hayatım: daimî ve tanımsız bir hasret.

Kemal Sayar

Görünen o ki;büyük şehirlerimiz ileride daha az yeşil daha az tabiat,daha az sükûnet ve buna karşın daha çok yol,daha kalabalık nüfus,daha çok endüstri,daha kirli hava,daha kirli deniz,daha çok koşuşturmaca ile dolu olacak.Bunlar kehanet değil.Şimdi tablo bu iken insan nasıl (u)mutlu olabilir?

Mustafa Kutlu/Nur

Herkesin bahanesi var, senin yok
günahlı bir gölgenin serinliğinde
biraz bekleyebilirsin, daha sonra
burada kalamazsın, başa dönemezsin
ama dön
Eve dön! Şarkıya dön! Kalbine dön!
Şarkıya dön! Kalbine dön! Eve dön!
Kalbine dön! Eve dön! Şarkıya dön!”

İsmet Özel

Gözlerimi kapayacak bir yer bulamadım
Bana cevap verecek bir dost bulamadım
Beni alıp götürecek bir dalga bulamadım
Endişemi dile dökecek bir tek söz bulamadım
İnsandaki nefreti söküp atacak tek bir ezgi bulamadım
Halkımı bulamadım, ailemi, mutluluğumu, yolumu bulamadım
Hislerimi tutuşturacak bir köz bulamadım.

Allah yalnızlarla konuşur

 

(A Daring Street Art Escape from a Crumbling Building by Daan Botlek | denlArt gönderdi)

Doğrusu şu ki, sınanmamış insan çiğ insandır, kıvamını bulmamıştır. Sınanmamış adam, kalite kontrolünden geçmemiş araba gibidir. Düzgün duruşu şimdiliktir ve naylondur. Virajlarda savrulabilir, yokuşlarda freni tutmayabilir, zorlanınca yoldan çıkabilir. Hata yapmamış adam rüzgâr yememiş, kış görmemiş ağaç gibidir. Dik duruşu sahtedir. Zorlanırsa dalları kırılabilir, yerinden oynayabilir.

 Senai Demirci

İyilik, gönlünün huzur bulduğu ve içine sinen şeydir; kötülük ise insanlar onay verseler bile gönlünü huzursuz eden ve içinde bir kuşku bırakan şeydir.

İbn Hanbel, IV, 227;Dârimî, Büyû’, 2

Yine de biri çıksa, nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim. Kederli olduğum da söylenemez zaten. Buna sebepte yok çünkü. Ne taze bir ölüye sahibim, ne felaket geçirenlerim var. Dedim ya oturuyorum öylece. İyi ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok.

Cahit Zarifoğlu / Yaşamak 

(Source: kagittankayiklar)

Ey kendini insan bilen insan! Kendini oku!

Melâl içindesin. Yoksul olduğunu düşünüyorsun. Ne ki senden alınmıştır, o senin hayrınadır. İçindeki yoksulluğu hissediyor musun? İşte senin için en hayırlı vakit. Unutma İhtiyaç mûtemadidir.

Mustafa Kutlu, Yoksulluk İçimizde (Ahlak Dersi, s.17)

RuhtaBirikmişSözler